До блогу Ratunek bez granic: bocian i telefon z frontu
Ptaki nie znają granic administracyjnych — i my też nie. Zgłaszają się do nas ludzie z całej Ukrainy.Pewnego razu żołnierze spod Charkowa połączyli się wideorozmową prosto z linii frontu: obok był ranny bocian. Wspólnie, oddaleni o setki kilometrów, zdołaliśmy uratować ptaka.Te historie przypominają: troska o życie zostaje z nami nawet w najtrudniejszych czasach.
Ptaki nie znają granic administracyjnych — i my też nie. Zwracają się do nas z całej Ukrainy, czasem w sposób, który jeszcze kilka lat temu trudno było sobie wyobrazić.
Pewnego razu żołnierze spod Charkowa skontaktowali się przez wideopołączenie prosto z linii frontu: obok był ranny bocian i potrzebowali porady, jak mu pomóc. Wspólnie, na odległość setek kilometrów, udało się uratować ptaka. Żołnierze przywieźli też do nas ptaka z kontuzją — taką samą ofiarę wojny jak ludzie.
Te historie przypominają: troska o to, co żywe, zostaje z nami nawet w najtrudniejszych czasach.